Glorietан gure bi enbaxadore bizi dira: Bruc eta Pinxu, txakurra eta katua.

Pinxuk urte asko daramatza gurekin. Herriko katua zen —eta da—: bizirik iraun duenetakoa, dena ikusi duenetakoa, eta azkenean maitasun sakona hartu diogunekoa. 12 urte inguru ditu dagoeneko eta arrastoa utzi du gure bisita-liburuen hamarkadaka orrialdetan, berak ere bere hitza esan nahi balu bezala.

Bruc Bernako Artzain Txakur bat da, eta, hitzez hitz, zerutik erori zitzaigun. Kordobatik iritsi zen bi hilabete eskaserekin, eta hemen hazi da. Gaur eziinezkoa da ez maitatzea: izaera atsegin eta errespetuzkoari esker, haurrak zein helduak berdin liluratzen ditu.

Hala ere, iristean prest egon behar da: Brucek ez ditu distantziak ulertzen. Entusiasmoz agurtzen du, eta bere altuerak aurpegira egiteko aukera ematen dio. Hori da bere modua —zuzena eta zintzoa— ongi etorria emateko.

Eta, noski, zuen ostatularien gainerakoak ere badaude: Teresa eta Uli. Ia zortzi urte daramatzagu Glorietан bizitzen, eta lauok —txakurra, katua eta gu— gara herrixka bitxi honen egoiliar finko bakarrak.